Liever lezen? Kan ook:
Op haar 17e zat Ella gemiddeld 7 uur per dag op haar telefoon. Veel te veel, vond ze. Waarom ging ze dan niet gewoon minder op haar telefoon? Nou, dat heeft ze vaak geprobeerd, maar elke keer viel ze weer terug. En zo zat ze op haar 22ste nog steeds op 5 uur schermtijd per dag.
Ze besloot het nog één laatste keer te proberen. Als dat niet zou lukken, dan zou ze het opgeven. En dan zou ze er ook niet meer over zeuren.
De voorbereiding
Eerst keek ze terug op alle keren dat ze had geprobeerd te stoppen. Wat gebeurde er nou eigenlijk? En toen zag ze een patroon.
Ze noemde het de troep-loop.
Iedere keer dat ze had geprobeerd te stoppen, had ze vier fases doorlopen:
Roze wolk: De eerste paar dagen of weken, waarin ze heel blij was zonder telefoon. Ze genoot meer van het leven.
Crash: Wanneer het leven zonder telefoon niet meer genoeg blijheid bracht. Ze begon haar telefoon te missen.
Relapse: De terugval, het moment waarop ze haar telefoon er weer bij pakte.
Dal: Ze zat weer op haar oude schermtijd en vond dat stom van zichzelf.
De allerlaatste keer proberen
Ella wist nu wat ze kon verwachten. Eerst blij zijn, dan je telefoon missen en weer terugvallen. Ze wist dus: zodra ik dat ding er weer bij pak, heb ik verloren. Zou dat inzicht genoeg zijn om dit keer niet terug te vallen? Of zou er nog iets anders nodig zijn om dit keer wél succesvol te zijn?
Er was maar één manier om daarachter te komen.
En zo begon de laatste challenge: 30 dagen zonder telefoon leven.
Zou het Ella dit keer wel lukken? En welk inzicht zou daarvoor nodig zijn? Dat zie je in de video die ze erover maakte.